logo

Golf van Biskaje

sunsetHet is 03:00 uur in de nacht, Rob maakt me wakker, “lieverd, het is tijd voor je shift”. Ik worstel uit m’n slaapzak en sta wiebelig naast m’n warme bedje. Snel iets warms aan: thermo ondergoed, zeilbroek, jas, lifejacket, PLB (Personal Location Beacon , geeft na activatie een signaal aan de SAR.. brr niet over nadenken,) aan de riem, en daar gaan we dan. Rob heeft een lekker warm kopje thee voor me gezet, en in de tassen die aan de reling hangen zit nog meer lekkers: koeken, cup-a-soup, mentos. Er volgt een korte overdracht, koers 188 graden, onveranderd, wind Noord Oost 4-5, zeilenvoering: gereefde Genua op de boom, ruim grootzeil voluit, strak aan de bulletally. Verder is het rustig op de Golf van Biskaje, geen bootjes in de buurt. Houden zo…. Rob gaat naar bed. M’n ogen moeten even wennen aan het donker. De hemel vol sterren maar geven weinig licht. Het is echt pik en pik donker. “ Niet bang zijn” , fluister ik mezelf toe, het is gewoon zeilen, net als overdag, alleen je ziet niks, althans, buiten. De nachttrip naar Guernsey was ook spannend, maar toen voeren we langs de kust, toch anders dit keer. De plotter is de komende 3 uren mijn grote vriend, naast me ligt de ipad, waar ik alles van de plotter op kan zien.

Ik nestel me in mijn holletje, namelijk achter het tentje van de sprayhood. Het is best nog fris, vandaar de tent, lekker dicht geritst. M’n mooie nieuwe koptelefoon, die Maurits vlak voor vertrek voor me heeft gekocht, ligt stand by, mn dagboekje ook. Iedere 10 minuten check ik, zoals afgesproken, de situatie: koers, wind richting, windkracht,  stand van de zeilen, DTW (distance to waypoint) (we zijn gestart met 238 mijl naar Santander), check op boten in de omgeving ( = 1, en natuurlijk weer op ‘mijn’ koers. Nou ja, denk ik brutaal, jij bent nog zover weg (hoor Rob in mijn oor..) waarschijnlijk geen last van. Het is zo donker dat ik zelfs de zeilen niet kan zien. Met de grote zaklamp schijn ik regelmatig op de zeilen en zie ze netjes straks staan. Ook een schijnwerpertje op het water, brrr, maar de Tournesol glijdt prachtig over de golven. Golven zijn zo hoog dat ze achter boven t bijbootje aan komen krullen, dan denk je, ze gaan over me heen, maar ze tillen de boot op en brbrbrbgrgrgrgrg….we surfen van de golf af met zo’n 7 knopen snelheid. Goed zo bootje, gebruik de golfjes maar. En dan komt er ineens een enorme rust over je heen, een soort van overgave aan de natuur. Je hebt niets meer te vertellen, de wind, de zee, de sterren nemen je mee. Ik pak een van de grote kussens en ga achter het stuurwiel op mijn rug liggen en zie duizenden sterren. Terwijl de golven en de wind de boot blijven voortstuwen lig ik daar op een prachtige heldere septembernacht naar de sterren te kijken en veeg een traantje weg. Na 2 dagen en nachten varen zie ik de grote vuurtoren van Santander, we zijn er, we zijn naar Spanje gezeild, ik kan het wel uitschreeuwen van plezier, dag donkere nacht, dag grote golven, ik ben niet meer bang van jullie.

Geschreven door : Marianne de Jong

Gerard
Wat fijn dat je je kunt overgeven aan de elementen. Je kunt ze niet beïnvloeden, maar je overgeven is toch een hele stap. Golven beginnen op het echte werk te lijken, maar ze kunnen nog wel hoger. Lekker rustig voor het zeetje wegvaren. 03.00 heb je nog een stukje van de hondenwacht 00.00-04.00 gezien de naam blijkbaar niet het meest populaire deel van de dag om wacht te hebben. Wel een beetje in scheepvaart termen praten. De andere niet zo populaire is de platvoetwacht 16.00-20.00.
Het eerste wenkende licht van de vuurtoren zien blijft toch een beetje een euforisch iets. Ook voor mannen hoor.
geniet ervan gerard

Mariette
Lieve Marianne, wat ben je toch een prachtig stoer wijf!!! En wat ben je een mooie schrijver.

Liefs mariette

Nicolette
Als ik dit zo lees sluit ik niet uit dat er nog gedichten komen en song teksten. En wie weet uiteindelijk een publicatie. Dagboeken doen het trouwens ook goed tegenwoordig :). Ik heb iig al genoeg tekst voor een goed lied.
Pascal
Super om te lezen, wat kan jij leuk schrijven zeg ??
Lekker genieten he.

Ruud Payens
Hoi Marianne en Rob, prachtig beschreven die nacht op de golven van Biskaje. Voor Carine en mij was dit ook de grootste oversteek die we ooit maakten in 2016. Onze vuurproef die ook wij goed doorstonden. Een mooie voorbereiding om in het ritme van de Oceaan te konen. Veel plezier, we lezen mee.
Nicole
Heb hier maar één woord voor.

WOW

XXX

Vera
Wow Marianne, mooi geschreven zeg! Je zou een carriere als schrijfster kunnen overwegen! ?
Dodo
Hallo zeilers,
prachtig omschreven: the silent forse of sailing.
in Brabant zouden we zeggen : geen beter leven als een Goei!!
komende maandag ga ik naar Porto voor een paar dagen, misschien kan ik naar jullie zwaaien.
veel plezier nog,groetjes Dodo

Jan van Kuijk
Leuk om dit te lezen!

Joh. Midden in de nacht je nest uit om te zeilen. Doe mij dan maar de Trans Mongolië Express: gewoon lekker pitten op de kadans van de trein.

Geniet van jullie reis. Wij lezen mee!

Jan

1000 Resterende tekens


­