logo

Dag m'n lieve kleine knulletje

Blog MadeiraMijn warme hand ligt op de bolle buik van m’n lieve dochter Annelies, hij duwt m’n hand zacht weg, met z’n knietje of met z’n voetje, wie zal t zeggen. “Dag m’n lieve kleine knulletje”, fluister ik tegen de buik, “Oma gaat weer eventjes zeilen samen met Opa Rob. Zorg goed voor Mama als ik daar op de hele grote grote zee ben, tot snel”.
Een traantje loopt over m’n wang als ’t vliegtuig de landing inzet en aanstuurt op Funchal, Madeira. Ik zie uit t raampje de smalle haveningang van Quinta do Lorde en denk terug aan zaterdagochtend 13 oktober, rond 08:00 uur.
Rob is net terug van het voordek in de kuip en heeft getracht een paar lijnen klaar te leggen, en stootwillen. De golven zijn minstens 6 meter hoog, de wind beukt met 38 knopen tegen de romp. “We zijn er, we zijn er”, praat ik mezelf moed in.“It won’t be easy, be well prepared”, klinkt het marifoon bericht van onze Deense vrienden nog na in onze oren. De hele tocht van Lissabon naar Madeira hebben we samen opgevaren en deelden we regelmatig gezellige berichten. Naarmate de wind toenam werd het stiller over de Marifoon, en tuurden we in de duisternis om af en toe elkaars toplicht te kunnen zien. Maar nu staan ze op ons te wachten in de stromende regen. Rob was de hele nacht de rust zelve gebleven, hoe hard de boot ook op de golven klapte, hoeveel water er ook over de boot heen kwam, hoe langzaam Le Tournesol de mijlen wegtikte, als een slak kropen we voort. En dan die kletsnatte maar oh zo geruststellende knipoog, en mijn magere glimlach als antwoord.
Rob neemt het stuurwiel weer van me over. “Hoe gaan we dit doen”, hoorde ik hem in zich zelf praten. Een eerste piepkleine twijfel?? Het lukt hem om recht voor de haveningang te komen, gas erbij en met de storm op de kont spuiten we de haven in. En weg zijn de golven.. De Denen en een Fransman in onderbroek helpen ons met aanleggen. En dan die knuffel van 4 kletsnatte stevige kerels, zoute en zoete “tranen” mengen zich . De Leslie nacht was achter de rug, we ruimen de boot op, drogen alle zeilen, dweilen de vloer en pakken een lange warme douche.

Het vliegtuig remt maximaal en en benut de volledige kleine landingsbaan van Funchal airport. Daar staat m’n schipper, en m’n maatje, m’n knipoog-in-moeilijke-tijden-kampioen. “Hier is je first mate weer lieverd, trossen los, op naar Tenerife!

Blog madeira 2We genieten eerst nog een paar dagen van het eiland, met onze gast, mijn vriendin Marianne van Gend. Het is ontzettend leuk dat we haar nu aan boord hebben. Gelukkig geen stakende piloten nu (bedankt Transavia) We toeren over het eiland, zwemmen in het heerlijke zoutwater zwembad van het resort naast de haven en maken een prachtige wandeling richting de Noord-Oostelijke punt van het eiland. Ik val weer even stil, want ik zie nu het volledige traject van Punto Santo naar Madeira, en die lastige punt waar we zo moeizaam omheen konden zeilen, opboksen tegen die snoeiharde wind.
Blog madeira 3Morgen gaan we ons voorbereiden op de tocht naar La Palma, en op zondag 4 november vertrekken we naar het zuiden.

Geschreven door : Marianne de Jong

Leon Hobbel
Hi Rob,
We kennen elkaar van Ocean Peoples Azorenreis 2016. Ik voer met Primrose. Tegenwoordig woon ik op La Palma, in La Punta de Tijarafe aan de westkant van het eiland. Vlakbij Tazacorte waar overigens een schitterende jachthaven is ...
Als je het leuk vindt en tijd hebt zouden we iets kunnen afspreken. Fijn verblijf op La Isla Bonita en groeten van Léon. 0620449299

Rob
Ha Leon, wat leuk van je te horen! En wat een verassing dat je hier op La Palma woont. Wij liggen in de haven aan de Oostkant van La Palma, Marina La Palma. Leuk om elkaar een keer te ontmoeten. Zodra wij een auto huren komen we jullie kant op. Geef even je nummer door op 0611471271, dan neem ik contact met je op.
martijn
Hoi Rob en Marianne,
leuk om jullie reisverhalen en foto,s te zien,jullie zijn een goed en gemotiveerd team samen aan boord van de zeewaardige tournesol...
veel plezier toegewenst met mooie momenten..
Martijn (flevo marina)

Madou
Ik wens jullie een goede maar vooral rustige vaart naar Tenerife.
Gerard Burgers
Las van de week een stukje over zeilmeisje Laura en dacht uiteraard gelijk aan jullie. Stukje uit het verslag. Als er midden op de oceaan plots een storm op stak, pakte Laura haar gitaar erbij om op haar gemak een liedje te spelen. Tijdens zo'n squall werd het uit het niets pikkedonker en ging het hard tekeer met wind en regen en metershoge golven Daar zal ze dan als tienermeisje in haar guppy, mijlenver uit de kust van waar ook. Veertien jaar en overgeleverd aan de wil van moeder natuur. Het is beter tot tien te tellen, een boek te lezen of rustig gitaar te spelen dan als een dolle dingen te gaan doen die geen zin hebben. Ze geeft aan dat ze nooit heeft getwijfeld dat ze de reis om de wereld niet zou voltooien.
Laura (nu 23 jaar) is nu in Nederland en wil een project starten om een grotere boot te bouwen en met kinderen die het moeilijk hebben wat te gaan doen. Misschien wel iets voor Rob zijn dochter om te kijken wat het is.
Zou zeggen God's speed skipper.
Gerard

Marianne
Ha Theo, leuk dat je meeleest! Gelukkig is alles goed gekomen. Morgen weer verder naar La Palma, en ik maak onderweg nog een verhaaltje over de tocht. Maar dit keer geen storm verwacht, rustig zeilweertje met rond de 15 knopen.
Willem
Bikkels, wat een fantastisch avontuur.
Marianne
Ha Willem, wat leuk dat je meeleest! Ja was een avontuur. Alles goed met jullie? Wij gaan morgen weer verder. Groetjes
Theo Bergers
Ik heb aan jullie gedacht toen Ik het weer bericht zag. Gelukkig weer veilig in de haven. Heel veel be wondering voor jullie. Stoere zeebonken?Goede reis weer verder. Groet Theo
Marja Schouten Moesman
Lieve Marianne en Rob,

Ik weet nooit of mijn reactie bij jullie aankomt maar dat is het nadeel van al dat digitale gebeuren! Jullie zijn echte bikkels en ik ben blijk dat ik jou gesproken heb toen jij in Nederland was. Er gaat niets boven het persoonlijke contact. Nu nog even de bevalling afwachten van jouw dochter, blijft altijd spannend! Veel plezier, hopelijk zonder storm, op jullie traject naar Tenerife. Veel liefs van marja en ruud.

Marja Schouten
Lieve Marianne en Rob,

Jullie zijn 2 echte Bikkels, een topprestatie die jullie geleverd hebben! Ik was heel blij dat ik jou gesproken heb toen jij in Nederland was. Er gaat niets boven het persoonlijke contact. Nog even en dan dient de bevalling zich aan van jouw dochter altijd spannend. Heel veel plezier op jullie volgende traject naar Tenerife en ik hoor jou wel weer, liefs van Marja en Ruud.

1000 Resterende tekens


­