logo

Witte port en stakende piloten

Porto blog 1De enorme brug over de rivier de Doura, de verbinding van de noord-, en zuidoever van de prachtige stad Porto, strekt zich voor ons uit als we de havenmond binnenvaren. In de verte schittert nog een brug, eentje van 45 meter hoog, volledig met klinknagels opgebouwd in 1885! Het ziet er allemaal sprookjesachtig uit.. 
Ik zit nog een beetje beduusd op de rand van de kuip, met de landvast losje in mijn hand..


klaar om aan te leggen in de haven van Porto: Marina Douro. Een paar traantjes druppelen onder m’n zonnebril door, snel wegvegend, een huilende vrouw aan dek is tenslotte echt niks. Het telefoontje van zojuist van Annelies echoot nog na in m’n hoofd. “Mam, onze vlucht is geannuleerd”. Het hing al een paar dagen als een donkere wolk boven de strak blauwe lucht: Ryanair staakt, uitgerekend op de dag dat mijn lieve meisje Annelies, met dikke buik en al, samen met mijn vriendin Marianne van Gend ons zouden komen bezoeken. Ieder alternatief was door dit late bericht onmogelijk dus het feest ging niet door. 
Het aanleggen in de haven kostte alle aandacht : de enorme stroming stuurde ons bootje kriskras de box in. Een alleraardigste Capitania van de marina pakte godzijdank de landvast uit mijn hand en legde hem zorgvuldig om de kikker op de steiger. We lagen vast, pfoe.
porto blog 2Bij alle mooie, fijne en bijzondere momenten die we hebben beleefd in deze romantische stad dacht ik zo vaak aan de lol die we met elkaar hadden kunnen hebben, aan het unieke van dit uitje.  Wel, een mens kan niet blijven treuren, dus met een flinke knuffel van mijn lief, in combinatie met een glas overheerlijke witte Port, zette ik m’n beste beentje voor en liep dapper, blij en opgewekt langs de kraampjes met snuisterijen, muzikanten en andere meest bijzondere straatartiesten.
En zo komt het dat we al op zaterdag 29 september koers zetten naar het zuiden, met als doel Aveiro, om vervolgens via Figuera da Foz en Peniche volgend weekend in Lissabon aan te komen, alwaar we Sascha Happé, de oudste zoon van Rob,  zullen ontvangen. Hij vaart met ons mee naar Madeira. De mist die wederom opsteekt deert ons niet. En dan zie ik ineens een gigantisch grote vogel. Door de mist leek het wel een opblaasbare zwaan, je weet wel, waar kinderen in kunnen zwemmen. Nu mag je in de mist een appèl doen als je iets ziet, en dan mag je best hard roepen, maar roepen om een VOGEL ….  die ‘em natuurlijk meteen smeert als de bliksem…  Gelukkig had ie ook vriendjes, heel veel, en kon ik ze ook vastleggen op de gevoelige lens (zie fotorubriek). Het leken wel Albatrossen, maar die komen niet voor in de Noord Atlantische Oceaan. Wie 't weet mag ’t zeggen.

porto blog 3

Geschreven door : Marianne de Jong

Madou
Wederom een prachtig verhaal. Lieve Rob en Marianne blijf zo genieten van elkaar en van deze mooie reis.
Marianne
Hallo Madou,
Wat leuk dat je onze site bezoekt!
Liefs van ons

Ed Heerebout
Hoi Rob en Marianne. Eerst ff die vogel. Da's een Jan van Gent. Zijn bijna even groot als een albatros. In Portugal komen verschillende kleurschakering en voor. Zo. dat is dat. Hoe is het verder met jullie? Zo te lezen is het echt genieten, ondanks de domper van het staken van de piloten, waardoor je dochter niet kon komen. Triest, maar is helaas niet anders. Leuk dat Sacha even komt buurten en meevaart naar Madeira. We lezen gretig jullie spannende avonturen en zien echt uit naar de volgende blog. De mooie foto's vanaf de boot kunnen wij als landrotten niet maken, dus dat pikken we ook nog eens mee. Nou, veel reisplezier verder en tot spoedig mails . .
groetjes Ed.

Marianne
Ha Ed,
Een JAN VAN GENT!!! Jaaaa, mooi.
Dank voor deze informatie.

gerard
Goed om te zien dat jullie nu de rust hebben om te kunnen genieten van de dingetjes die op je pad komen, al is het maar een opvliegende vogel. In ons haastige leventje van alle dag, bang om iets te missen, missen we een heel veel van die kleine mooie momentjes die gewoon voor het oprapen liggen. Ben eigenlijk soms wel een beetje jaloers.
Rob wanneer zien we van jou een stukje proza.
gerard

Marianne
Ik heb Rob bijna zover dat hij ook een berichtje gaat schrijven, dus hou je mail in de gaten ;-)))
Marja Schouten Moesman
Lieve mensen,
Ik werd helemaal blij toen ik jouw stem hoorde gisteren. Fantastisch wat jullie allemaal meemaken en ik kijk steeds uit naar jullie volgende berichten en nu maar hopen dat het versturen gaat lukken! Liefs van Marja en Ruud.

Marianne
Ha Marja en Ruud,
Ja hoor het versturen is nu gelukt! Heel erg leuk dat jullie meelezen en zo meeleven op afstand!

1000 Resterende tekens


­