logo

Winkeltje op zee

Blog winkeltje op zee 1De geur van vers gebakken speculaas vindt haar weg naar de kajuit, t zonnetje piept af en toe onder de Bimini door, Chateaubelair, een dorpje ten westen van Saint Vincent ontwaakt. De plaatselijke radio zendt lekkere lokale muziek uit. De Tournesol wiebelt lekker op het anker. De baai is omringd door palmbomen, hier en daar onderbroken door vrolijk gekleurde daken.
Gisteren hebben we het bounty eiland (Tobago Cays) verlaten, met een beetje pijn in ons hart. En geloof het of niet, bij het losgooien van de lijnen, stak er een schildpad nog een keer zijn kopje bovenwater , hij keek me recht aan met z’n prachtige grote bolle ogen. Even kippenvel. Dag knul, ga maar lekker zwemmen. Heel voorzichtig draaiden we de baai uit en voeren richting Saint Vincent, alwaar we meteen bij aankomst naar de douane gingen om uit te klaren. Hupsakee, weer een paar prachtige stempels rijker. We blijven hier een extra dag en we zullen morgen koers zetten naar Saint Lucia.

Sinds het vertrek vanuit Kaapverdië is de Tournesol niet meer aan wal geweest. Dus al een maand geen verswater, geen diesel, geen walstroom. Wel, hoe regelen we dat dan aan boord?
Als eerste de stroomvoorziening, zoals al eerder vermeld hebben we twee grote sets zonnepanelen, die te samen voldoende stroom leveren voor onze dagelijkse behoefte. Drinkwater maken we zelf, zo om de twee a drie dagen zetten we de watermaker aan, dan zetten we wel de motor erbij, in z’n vrij. Alles voldoet zoals door Flevo Mariana is ontworpen!
En aangezien we al continue zeilen sinds vertrek uit Madeira, dus geen enkele liter diesel meer hebben verstookt, zijn de dieseltanks plus jerrytanks nog helemaal VOL. Dat is mooi want anders zouden we dus met jerrycans moeten gaan slepen in het bijbootje.
En verder hebben we het “Winkeltje op zee”. Zodra de zeilen staan, de koers is gezet, de ankerlijnen opgeruimd ga ik ‘boodschappen doen’. Ik begin in de stuurboord achter hut, waar alle basis ingrediënten staan, zoals rijst, pasta, aardappelpuree etc, en bedenk aldaar wat we gaan eten die avond. Dan loop ik door naar de blikkenafdeling, en probeer de tekst te lezen. De blikjes houden niet van zoutwater, en raken onder de roest. Dus soms is het afwachten en krijgen we perziken op sap in plaats van sperzieboontjes op ons bord. Dan door naar de koeling, waar het ook een grote gok is om het juiste stukje vlees te ontcijferen. En als laatste een bezoek aan de groenteboer: ons groentenet, op het achterdek van het schip. In het groentenet is het een grote overlevingswedstrijd, want stel je oranje wortels maar 1 dag bloot aan zee en zon, die zijn in no time zwart. De courgette is de winnaar, die houdt het met gemak een maand vol in de hitte. Gedeelde eerste plek met de uien.

We hebben zelfs een gasvoorziening. We kunnen via een hele grote gastank de kleine blauwe butaan flesjes bijvullen. Dat is een heel avontuur op een wiebelende boot. Ten eerste moet de achterbakskist helemaal leeg, dus in no time ligt de hele kajuit vol met zwemvliezen, visgerei, lijnen, jerrycans diesel, grote flessen reserve water. Ik hoor jullie denken, uhhh gas bijvullen op een wiebelende boot? Nu is de captain al zijn hele leven in de weer met gas en olie, dus ach piece of cake zou je zeggen. De tweede poging lukte, nadat de aansluiting eerste goed was aangedraaid. (kleinigheidje moet kunnen). En ja hoor, de kleine blauwe gastank wordt koud en vult zich dus met gas.

Blog winkeltje op zee 2En dan heb ik de bakkerij nog niet genoemd. De bakkerij heeft om de dag vers gebakken brood in de aanbieding, en meestal doen we er ook gist in (he schat?), oliebollen met heuse krentjes erin, kleine broodjes en vandaag dus speculaas! Jamiejamie.

Het mooie van dit Winkeltje op zee is: je mag zo weer naar buiten lopen, geen kassa.
Benieuwd naar meer foto's van  Saint Vincent, de Tobago Cays klik op "Foto's" rechtsboven de homepage.

Geschreven door : Marianne de Jong

Monique Beljaars
Dag Marianne,
Prachtig al die kleuren van de natuur! En een erg mooi koppie heeft die zeeschildpad.Hier maar wat guur weer met regenbuien.Maar wel n vrije week. Maandag naar zee geweest, daar was toch wat zon! (zoals vaker). windkracht 5/6, heerlijke strandwandeling . Vandaag de tekst voor de website gemaakt voor het Biesboschweeken d eind oktober.
Wil je dan ook mee, weer lekker in een 16 kwadraatje?? groetjes Monique

Marianne
Hoi Monique, ja, leuk ik doe mee in Oktober, gaan we dan bij Johan zeilen, bij ons oude vertrouwde zeilschool de Biesbosch in Drimmelen? I ga kijken of ik me kan inschrijven.
Wim Dijksterhuis
Beste Marianne en Bob,

Gon is inmiddels weer thuis maar wij blijven van jullie verhalen smullen. We hebben het zelf ook meegemaakt en krijgen enorme heimwee naar alles wat jullie beleven. Het water, de temperatuur, de kleuren en de sfeer zijn niet te beschrijven en onvergetelijk. Let wel op de veiligheid. Destijds deden zich veel verhalen de ronde dat het op ankerplaatsen met name in St Vincent en Dominica niet altijd veilig is. Plezierige voortzetting van de reis. Zeilers groet. Wim

Marianne
Hallo Wim, bedankt voor je enthousiaste reactie! De veiligheid bij ankeren in inderdaad altijd een aandachtspuntje . De politie op St. Vincent heeft er behoorlijk veel aan gedaan om de veiligheid te vergroten. Er is voldoende controle op het water en we werden regelmatig bezocht door lokale waterratten, die al peddelend op een surfplank, informeerde naar ons welzijn, en wel meteen een paar droge sinaasappels of keiharde bananen aan ons wilden verkopen. Ook ze in voor een goede "ruil", en vroegen net zolang of we spullen aan boord hadden die we niet "echt meer nodig hadden". Een mooie witte Tournesol pet was helemaal de top, en kleurde heel mooi op de in en in donkere huid van onze 'beveiliger'. Ik zal een foto posten bij de rubriek foto's. Dus voorlopig zijn we veilig. Toen we later op de dag met deze beveiliger door het dorp liepen op weg naar de waterval, stal hij echt de show met onze mooie witte pet!

Lia
Hi Marianne en Rob,
Jullie gaan goed en genieten, fijn en heerlijk om te lezen. Wat is het leven toch mooi!Jullie zijn heel erg goed voorbereid en dan kan je ook heerlijk relaxed zijn.
Nederland ook hoor. Het waait en het regent, maar Amsterdam bruist en het roeien op de Amstel gaat tussen de buien gewoon door. Het is het Rembrandtjaar en er is een prachtige tentoonstelling ingericht in het Rijksmuseum.
Maar de mooiste kunst is toch de natuur, nietwaar?
Ik verheug me op de overtocht en vraag me af naar welk vliegveld ik moet vliegen om elkaar te ontmoeten op die prachtige Virgin Eilanden.
Ik hoor graag van jullie.
Fair winds en veel plezier,
liefs Lia

Marianne
Ha Lia, Leuk van je te horen!. Het zijn in ieder geval de Britse Maagdeneilanden , maar welk eiland, nog geen idee. We zullen de kaarten en boeken er eens bij pakken, en kijken wat de mogelijkheden zijn.
Pfoe, roeien in die kou, brrr.
Wij genieten op dit moment van de faciliteiten van het resort Marigot Bay, want als je in de Marina ligt mogen de zeilers dus ook even luxe doen ;-). We worden verwend met gekoeld water, verse kokosnoten en een Caribisch deuntje. Wel uit te houden, maar een buitenbeentje zijn we wel. Laat ons maar lekker 'tobben' op een wiebelend bootje met half lauw water uit de watermaker haha.
We houden contact over de oversteek.

Marja Schouten
Lieve Marianne en Rob,

Heel relaxed allemaal begrijp ik uit jullie verhaal en een idee van Ruud was om de papieren wikkels van jullie blikken af te halen en met een watervaste viltstift op het ijzer, als dat lukt, te schrijven wat de inhoud van het blik is! Ik kijk uit naar jullie volgende bericht en de foto"s van jullie zeereis zijn ook geweldig. Liefs van Marja en Ruud.

marianne
Hoi Marja, ja dat is de bedoeling, maar dan schrijf je het zo kriebelig op het blik, halfrond op de deksel, dat je het onmogelijk kunt ontcijferen haha
Nicolette
Het is kwart voor 7 zondag morgen. Weer enorm genoten van het schitterende verhaal. "Winkeltje op zee" geweldig. En wat ziet die speculaas er goed uit mmmmmm, heerlijk. Ik ga zo maar eens een rondje zwemmen in het Alexanderbad, buiten regent het pijpenstelen, het waait loeihard kracht 7. De boot naast het huis op de trailer lijkt elk moment uit zichzelf weg te willen rijden.... Op de Rotte ligt een zwaan diep in zichzelf gekeerd te wachten tot het licht wordt. Wat een verschil. Ons landje worstelt zich door de winter. De Elfstedentocht is weer niet gereden. Het duurt nog even voor het lente wordt, maar de eerste knoppen in de bomen zijn al te zien. De mails met inschrijvingen voor triatlons liggen op tafel, want het wordt hier hoe dan ook weer een keer zomer... Maar dat duurt wel vreselijk lang :) Tot die tijd geniet ik van jullie prachtige foto's en verhalen, daar word ik ook echt heel blij van.
Liefs, Nicolette

marianne
Lieve Nicolette, wat heb je dat mooi geschreven! Die zomer gaat er vast komen en dan duik jij weer voor de deur de Rotte in!

1000 Resterende tekens


­